Dienstverlening is eigenlijk niets meer dan het verpakken en distribueren van virtuele goederen als kennis, informatie, beelden en emoties. De klant koopt de verpakking en de logistiek hiervan en niet het product zelf, dat hij onverpakt meestal ook gratis via internet kan krijgen.

Afgestudeerden moeten weer wat kunnen. Het gaat om het aanleren van vaardigheden. Onderwijsvernieuwingen zijn mislukt. Of slaan we nu weer door naar de volgende mislukking door het aspect inzicht in het totaal van competentiemanagement te verwaarlozen?

Door kennismanagement te splitsen van kwaliteitsmanagement kunnen organisaties aanzienlijke voordelen behalen, zowel wat betreft klanttevredenheid als kostenbesparing. En zo was ISO 9000-2000 tenslotte bedoeld.
In dit artikel een architectuur voor de splitsing en de inrichting van een kennissysteem.

Zolang kennismanagement blijft uitgaan van verkeerde principes, zal het tobben blijven. De grootste misvatting is dat kennis een productiefactor is in plaats van een grondstof. Verder wordt gedacht, dat kennis een bezit is in plaats van een middel dat in de juiste portie op tijd beschikbaar is. Maar zodra kennismanagement evolueert naar kennislogistiek, dan zijn er grote besparingen mee te realiseren.

De overheid blijkt koploper te zijn als het gaat om frustreren van de Nederlander met betrekking tot service. Maar overheidsinstellingen, en ook andere organisaties, zijn zich vaak niet bewust van de frustraties die ze veroorzaken, want ze missen de systemen om ze te traceren. Misschien is kennismanagement een oplossing?

Als ICT’ers zich over kennismanagement ontfermen, doen zij dit niet vanuit het perspectief van de bedrijfsprocessen. Het gaat bij kennismanagement om het toegankelijk maken van relevante kennis voor optimalisatie van bedrijfsprocessen. Als voorbeeld wordt in dit artikel de serviceverlening aan klanten genomen.

Aan de hand van een casestudy (van een aantal jaren geleden) worden in dit atikel de belangrijkste valkuilen besproken, die een succesvolle invoering van kennismanagement in uw organisatie in de weg staan. Hoe te leren van onze eigen en vooral van andermans fouten?

Eeuwenlang heeft het credo gegolden ‘Kennis is macht’ en samenlevingen bloeiden op door het creëren van kennis en het organiseren van haar toepassingen. In de Westers wereld van nu is echter niet meer kennis maar geld het belangrijkste machtsmiddel, met als gevolg dat in het afgelopen jaar een consolidatieslag heeft plaatsgevonden, gericht op de exploitatie van kennis. De economische recessie was hiervan een gevolg en de wijze waarop deze nu wordt opgelost draagt in niets bij aan een structurele oplossing, aan het creëren van meer waarde.

In dit artikel wordt een kennismanagement model gepresenteerd, waarmee organisaties een afweging kunnen maken van de mate waarin ze KM-maatregelen inzetten en kosten laten afnemen.

In dit artikel wordt leren in de organisatie onder de loep genomen. Het collectieve leerproces is zeldzamer naarmate de groep groter is. Leren op het niveau van de organisatie is dan ook bijna niet mogelijk. Individueel en collectief leren kan alleen plaatsvinden wanneer we weten hoe het proces van individueel en collectief leren in elkaar zit. Dit artikel zet de grondbeginselen uiteen.